Mangaan

- Nodig bij de bescherming tegen vrije radicalen.
- Zorgt voor een gezond functionerend zenuwstelsel.
- Nodig voor de vrouwelijke geslachtshormonen.
- Nodig voor de synthese van structurele eiwitten in het lichaam.
- Noodzakelijk voor een normale opbouw van de botten.
- Belangrijk voor de vorming van tyroxine (schildklierhormoon).
- Nodig voor de hersenfunctie en voor de stofwisseling van glucose.

Mangaan is nodig voor de vorming van botweefsel. Mangaan is betrokken bij de synthese van eiwitachtige stoffen, botten en kraakbeen. Mangaan is tevens een onderdeel van kraakbeen. Verder is mangaan betrokken bij de stofwisseling van aminozuren, cholesterol en koolhydraten.

Mangaan komt voor in granen, rijst, noten, bladgroenten, fruit, vlees, vis en thee.

In Nederland en in de EU is voor mangaan geen aanbevolen dagelijkse hoeveelheid opgesteld.

Factoren die de opname van mangaan beïnvloeden zijn de aanwezigheid van calcium, fosfaat en ijzer. Bij een hoog gehalte aan deze drie stoffen in de voeding vermindert de opname van mangaan, bij een laag gehalte verbetert de opname.

De maximaal veilige dosis voor mangaan is 11 milligram/dag. Bij de veilige dosis gaat het om een gemiddelde waarde, waarbij een ruime marge is genomen. Dit betekent dat éénmalige of kortdurende overschrijding van de maximaal veilige dosis geen direct gevaar oplevert.

Een teveel aan mangaan veroorzaakt beschadigingen aan het zenuwstelsel. Een overmaat aan mangaan via de voeding komt echter zelden voor.

Er is niets bekend over de eventuele gevolgen bij de mens van te weinig mangaan in de voeding. In proefdieren zijn afwijkingen in de hersenen en het skelet vastgesteld.

Symptomen bij een tekort.
- Vermoeidheid.
- Slecht geheugen.
- Nerveuze prikkelbaarheid.
- Ataxie.
- Betrokken bij diabetes, hartkwalen en reumatische gewrichtsontstekingen.