Tekort aan Magnesium

Klachten bij tekort aan magnesium
 
Een tekort aan magnesium kan zorgen voor allerlei gezondheidsklachten en oa de volgende klachten doen verergeren of zelfs ontstaan, waaronder: hoofdpijn en migraine, depressie, depressie rondom de bevalling (voor en na), manische depressiviteit, fibromyalgie, stress en kramp of kolieken.
Symptomen bij een tekort:
- Slap gevoel
- Vermoeidheid
- Nerveuze uitbarstingen
- Wispelturigheid
- Hyperactiviteit bij kinderen
- Laag bloedsuikergehalte
- Hartkloppingen
Als je bij de volgende ziektebeelden magnesium supplementeert zal je er goed en duidelijk effect van hebben: stress, depressie, angsten, fibromyalgie, hoofdpijn. Depressie die niet reageerd op ADs reageert meestal wel op magnesium.
80 % van 200 mensen met een depressie hebben tekort aan magnesium. 60 % van de mensen met een depressie heeft een tekort aan taurine. bron zie hier: Norman Sheally, MD, PhD.:  Verscheidene studies hebben ook aangetoond dat magnesium een rol speelt in de preventie en behandeling van nierstenen.
Ook al is er in de meeste van de granen, het fruit en de groenten die we eten meer dan voldoende magnesium aanwezig, komen tekorten toch verrassend vaak voor. Een recente Amerikaanse studie toont aan dat 72% van de volwassen Amerikanen minder magnesium in hun bloed hebben dan de Aanbevolen Dagelijkse Hoeveelheid (ADH). Aangezien een belangrijk deel van het magnesium in onze granen wordt verwijderd in het raffinageproces, is het logisch dat de gemiddelde westerse voeding - waarvan een groot deel wordt geraffineerd en bewerkt - ontoereikend is voor de dagelijkse behoefte aan magnesium. Alcohol, witte suiker en eigenlijk alle geraffineerde voeding dragen bij aan een lager magnesium¬gehalte. Ook grote hoeveelheden eiwitten, vet voedsel of voeding hoog in oxaalzuren, fosfaten of tannine – zoals cola, cacao, spinazie en thee – kunnen verantwoordelijk zijn voor een lagere absorptie van magnesium. Het magnesiumgehalte kan ook verlaagd worden door stress, urine-bevorderende medica¬tie, fluoride, sommige antibiotica en sommige medicijnen die worden gebruikt bij de behandeling van kanker.
Een magnesiumtekort kan de vorming van vrije radicalen verhogen; en dit zowel direct als indirect door mechanismen die door vrije radicalen worden opgestart.
-Zonder magnesium spannen slagaders – vooral die in het hart en de hersenen – zich op, wat problemen zoals migraine, een hoge bloeddruk en een verhoogd risico op hartaanvallen veroorzaakt. Een verlies van magnesium door zweten kan moeheid en spierkramp met zich meebrengen door de rol die het speelt in de samentrekking van de spieren en de omzetting van koolhydraten in energie. Een ander symptoom dat gerelateerd is aan deze functie is pijn die zich met tussenpozen manifesteert bij ongesteldheid.
- De betrokkenheid van magnesium bij een aantal emotionele stoornissen kunnen gerelateerd zijn aan z'n rol in zenuwgeleiding en spierimpulsen. Het is bekend dat de hersenen twee¬maal zoveel magnesium opslaan dan gelijk welk ander lichaamsweefsel.
Een tekort aan magnesium kan metabolische veranderingen met zich meebrengen die kunnen leiden tot hartaanvallen en beroertes. Wetenschappelijk onderzoek heeft ook aangetoond dat een onvoldoende magnesium in het lichaam het risico op complicaties die met een hartaanval geassocieerd worden, kan verhogen. Onderzoek bij verschillende bevolkingsgroepen heeft een hogere aanwezigheid van magnesium in het bloed geassocieerd met een lager risico op hartaanvallen en -verlammingen. Daarenboven hebben voedingsonderzoeken aangetoond dat een hogere inname van magnesium gerelateerd is aan een lager risico op beroertes.
Magnesium is belangrijk voor de stofwisseling van koolhydraten. Het kan een invloed hebben op het vrijgeven en de activiteit van insuline, het hormoon dat het glucosegehalte in het bloed helpt controleren. Een verhoogd glucosegehalte in het bloed vergroot het verlies van magnesium in de urine, wat op haar beurt het magnesium¬gehalte in het bloed doet dalen. Dit verklaart waarom een laag magnesiumgehalte in het bloed wordt vastgesteld bij slecht behandelde type 1 en type 2 diabetes.
Ons gemiddeld westers dieet is door rafineren en bemesten niet erg rijk aan magnesium, en daarnaast zijn onze opvattingen over dieet, gezondheid en supplementen niet bevorderlijk voor het binnenkrijgen van onze dagelijkse benodigde hoeveelheden. We vermijden bronnen die rijk zijn aan magnesium (bittere groenten) en eten dingen die zeer arm zijn in magnesium. Alle gerafineerde graanproducten meel/bloem (witbrood) zijn magnesium arm. Bronnen van magnesium zijn: noten met vlies, groene groenten, vlees.
Een tekort aan magnesium kan een risicofactor zijn voor osteoperose. Om het verlies aan calcium te compenseren bij mensen die aan osteoperose lijden, is orale inname van calcium gebruikelijk. Er wordt echter zelden rekening gehouden met het effect van een hoge calciuminname op de behoefte aan magnesium, of het belang van magnesium bij het behoud van een normaal beendergestel. De behoefte van het menselijk lichaam aan calcium en magnesium ligt ongeveer in de verhouding 2:1. Het nemen van uitsluitend extra calcium voor sterke botten bij een bestaand (relatief) tekort aan magnesium kan zelfs het tegenovergestelde effect hebben: botontkalking wordt dan versneld, aangezien de kans groot wordt dat het lichaam voor de extra ingenomen calcium, extra magnesium uit het botweefsel vrijmaakt om de calcium/magnesiumbalans te handhaven.
Een tekort aan magnesium wijzigt de calcium-stofwisseling en het hormoon dat calcium reguleert (het parathyroïde hormoon of PTH). Studies hebben gesuggereerd dat het innemen van magnesium als supplement de densiteit van de mineralen in de beenderen kan verbeteren. Reeds lang weet men dat een behandeling met magnesium de responsiviteit voor PHD en vitamine D kan herstellen - wat ook belangrijk is voor de absorptie van calcium - en dat het hypocalcemie (een laag calciumgehalte in het bloed) en hypomagnesië¬mie (een laag magnesiumgehalte in het bloed) kan corrigeren.
Magnesium blijkt ook essentieel te zijn voor een optimale werking van de longen. Onderzoek heeft aangetoond dat een hoge opname van magnesium via de voeding werd geassocieerd met een betere werking van de longen, minder astma en een minder zware ademhaling.
Magnesium moet altijd in balans zijn met calium. Helaas is ons dieet zeer sterk op calcium gericht, en een teveel aan calcium heeft een duidelijk negatieve werking op de opname van magnesium.
Lees meer over voeding en supplementen.